Satinne en Raziel Afdrukken E-mail
Geschreven door Fengo   
dinsdag, 17 oktober 2017 07:18

 

Heel hoofdstuk 2 lachte met Raziel, die alleen was overgebleven.

Wat had je nu gedacht stomkop, je geeft hem een mooi visioen en allerlei magische krachten. En nu is hij ervandoor natuurlijk. Mensen, het zijn net kinderen ze kunnen zich gewoon niet beheersen (zei Satinne, ja zij was aan het woord nu).

Na jouw Raziel, ben ik nu het machtigst hier. Ik ben de rode dame, ik ben aan de macht in hoofdstuk 2. Zelf de Zwarte dame is voor mij op de vlucht naar een ander hoofdstuk. Geen enkel fatsoenlijk personage komt hier en de prijzen in dit deel van het theater zijn zeer hoog.

Ik ben bereid de prijs te betalen Satinne, laten wij samen heersen over hoofdstuk 2.

Satinne keek naar Raziel en wist dat ze eigenlijk geen keus had. Hij was een Aartsengel. Hij beschikte over de grootste machten, de hoogste machten, de meeste machten.

 

 

Zijn macht, zijn macht, zijn macht joeg mij angst aan, een grotere angst dan ik ooit gekend had, ik was banger voor hem dan voor de Duivel.

Ik weet niet waarom, het overviel mij. Totdat ik viel, alles draaide, hij ving me op in zijn armen en zei dat ik niet bang moest zijn. Hij streelde over mijn hoofd en door mijn haar en zei dat zijn macht de liefde was, een macht waar men geen angst voor moest hebben.

Maar het overweldigt mij, ik heb mezelf niet meer onder controle. Ik zou alles doen voor jou, alles als ik maar bij jou kan zijn, als ik maar in je licht kan zijn.

Ik begrijp het Satinne, je bent verliefd, verliefd op de liefde, die door mij schijnt. Ik ben dan wel geen mens maar wel een licht, een licht van liefde.

En jij Satinne doet mij eer aan. Jou respect, jouw verliefdheid op mij, heeft je gered. Ik geef je mijn graal, de Heilige Graal. Ik wouw hem eigenlijk aan dokter Fengo de Schijnheilige geven maar hij had niet genoeg liefde voor mij, niet genoeg liefde voor zichzelf. Hij vluchtte op een herinnering naar een andere droomwereld. Ik hoop voor hem dat hij er geen nachtmerrie van maakt.

Doch jij had me lief dus schenk ik mijn graal aan jouw. Verspil geen druppel van het bloed wat zich er in bevind want het draagt de naam van alle personages in dit boek, dit theater of hoe je het ook wilt noemen. Bescherm de graal Satinne want zonder de graal is het boek verloren en zullen alle personages verdwijnen. Jij bent nu de Graal Satinne. Jij bent nu de energie die alle personages met elkaar verbidt. Jij hebt nu de rode draad in handen. Jij bent de wijn, het bloed dat door de adders van dit boek stroomt. Jij bent de Vurige Liefde.

En terwijl Raziel deze woorden sprak. Werd Satinne groter en groter. Totdat zei in een Roze zon veranderde. Zei scheen haar dank op Raziel en de rust keerde weer terug in hoofdstuk 2.

Het publiek keek verbaast naar de tovenaar die de Rode dame in de Zon had veranderd.

Raziel liep verder al fluitend en zingend voor zijn geliefde, hij was dan wel geen mens maar hij hield wel van de roze zon, een mooie droom van de dokter.

Soholiah zou niet content zijn als hij er achter kwam dat zijn geliefde van mij hield. Dan zou hij zelfs de Aartsengelen niet meer vertrouwen. Het lot daar kunnen wij zelfs niets aan veranderen omdat je lot bepaald word door keuzes. Hij besloot om er met Marah vandoor te gaan en toen kwam ik Satinne tegen zij schitterde als een vlam en haar liefde was echt dus moest ik daar wel op antwoorden. De wegen van God zijn onvoorspelbaar net zoals die van de duivel en zelfs ik ben maar een stuk op zijn speelbord.

De Dokter heeft er blijkbaar genoeg van om maar een stuk te zijn. Hij heeft geen respect meer voor de hogere hiërarchie. Wij moeten de Dokter, Fengo en Soholiah opsporen en naar hoofdstuk drie brengen. De zwarte dame zal hun beoordelen, de zwarte dame die zij zelf zijn. Zij zullen een oordeel over zichzelf uitspreken tijdens een magisch ritueel in het theater van de Letterfee.

Laat de spiegels in gereedheid brengen en ga op zoek naar de juiste personages.

Ja Meester antwoordde Satinne, noem mij nooit meester liefste, en voel je tot niets verplicht.

Als je aan mijn zijde wilt zijn en mij wilt helpen, dan ben je vrij dat te doen of niet.

Ik ben enkel een licht van liefde wat met elke stap in dit verhaal meer hoop brengt.

Dus laten wij wandelen.

 

Raziel leerde Satinne door de hoofdstukken wandelen. Hij liet haar kennis maken met de Elmen en de Meerminnen. Hij vulde haar met woorden gemaakt van magisch Letterfeeën. Hij hield van haar, hij leerde haar alles wat hij kende en gaf haar alles wat hij had. Hun tijd te samen was fijner dan al het gene wat de Aartsengel zich voor had kunnen stellen. Hij was eigenlijk zelf ook een beetje verlieft geworden op Satinne verlieft op zijn manier natuurlijk. De tijd verstreek snel zoals vaak als het leven fijn is en het was pas toen de Vader zelf zijn geliefde Aartsengel weer terugriep dat hij Satinne verliet.

Satinne huilde ze wist dat dit moment ging komen. Raziel had het haar verteld. Raziel had haar ook verteld dat hij altijd bij haar zou zijn als een onzichtbare stem die tot haar sprak. De stem van de liefde die nu in haar brandde als een vuur wat enkel wachtte om op te lichten in de donkere nacht als de ster der hoop in een woestijn zonder einde.

 

De wereld zag er als een woestijn uit nu Raziel weg was

 

Ik werd weer mezelf, zijn stem vervaagde. Ik hoorde mezelf praten tegen de wind in de woestijn. Ik keek naar het vuur waar ik naast zat. Ik had dat vuur wel kunnen omarmen want de wind in de woestijn was ijzig en koud. Ik hoorde stemmen in de wind, gekrijs van angstige geesten, of misschien dieren die in holen woonden. Zouden er dieren wonen in deze duinen? Ik besloot hier niet te blijven zitten in mijn woestijn. Ik kon hier niet blijven huilen en praten met de stem van mijn geliefde die ergens anders belangrijker werk te doen had.

 

Liefde waarom, waarom leid jij ons, waarom laat jij ons lijden.

Waarom verliefd worden op een Aartsengel, was dat mijn lot van liefde?

 

Satinne dacht en dacht totdat zij in lachen uit braste

Ik begin Meer en Meer op de andere personages te lijken. De liefde brengt ons allemaal in de war. Maar de liefde zal ook alles weer uit de war brengen. Ik bezit nu de macht van liefde, een macht sterker dan alle anderen.

Ik ben Satinne, ik ben de Ster van dit Theater. Ik ben een vuur, een vuur van liefde. Het licht heeft mij de weg gewezen. Ik ben Satinne de minnares van Raziel. Mijn taak is me gegeven door de liefde zelf. Ik weet wat me te doen staat. Raziel heeft mij geholpen. Raziel heeft mij gevuld met liefde en heeft me iets gegeven om in te geloven: “Mij zelf”.

Ja beste vrienden wij bestaan allemaal en er is geen enkele schrijver die ons kan beletten om onze eigen gang te gaan. De schepper zelve is er vandoor gegaan met zijn geliefde, hij zwerft ergens rond in het boek en bekommert zich niet om ons lot. Ik moet hem achterna, alleen met zijn hulp kan ik hoofdstuk 2 hervormen zodat het een sprookje word en alle personages gelukkig zijn. Ik denk dat hij in hoofdstuk 7 zit en zij ook natuurlijk.

Ik moest dus naar Venus. Ja ik wist bijna zeker dat hij op Venus zat. Venus of Mercurius misschien? Wat maakt het ook uit, ik moet ergens beginnen en alleen de liefde telt, dus lijkt hoofdstuk 7 en Venus lijken mij een goed begin. Tot later lieve vriendinnen en mochten er kijkers of lezers zijn dan wens ik hen veel plezier en waarschuw hen alvast voor valse inleidingen.

Ik ben overal maar ik ben niet altijd echt, soms dan ben ik Illusie omdat ik herinnering ben. Ook ik heb maskers gedragen en ben anders geweest. Dit boek vervelt ons verhaal.

Maar alles veranderd en wij kunnen de dingen niet in hoofdstukken plaatsen of nummers geven omdat zij altijd in beweging zijn. Het leven beweegt tussen de nummers.

Het leven is beweging van 1 naar 2 naar 3 naar 4 naar nu, naar hier.

Maar de nummers zijn niets, enkel symbolen die wij zelf verzonnen hebben om de eeuwige beweging des levens vorm en ritme te geven. Nummers en letters om haar te beschrijven. Het onbeschrijfelijke, het onbegrijpelijke, het eeuwige en het onbegrensde.

 

Ik hield nu van woorden en de nummers maakten mij aan het lachen. Ik leek veel op de schrijver en dat kon ook niet anders. Wij leken allemaal veel op elkaar en het was tijd om de kleine verschillen die nu de hoofdstukken nu nog uit elkaar hielden op te lossen.

Oké genoeg gedacht, laat nu de woorden worden, laat nu mijn fantasie levend worden. Verlangen sta op en draag mij naar hoofdstuk 7.

De woorden werden, fantastisch en levend. Het verlangen stond op en dreef haar naar hoofdstuk 7. Zij dreef in het meer van niets wat haar naar hoofdstuk 7 droeg. De woorden veranderden om in kleuren te vervagen. Zij wist ons nog net vaarwel te zeggen en was toen verdwenen.

(Ai ai ai, nu beginnen er ook al andere personages door het boek te reizen. Waar zijn wij mee bezig? Zullen wij orde scheppen of zullen wij er een volledige chaos van maken? De moed zingt in mijn schoenen en de woorden bereiken mijn oren niet meer. Ik ben het contact verloren en reis zonder doel. Mijn personages hebben plezier in hun bestaan, al zijn zij een leugen of een les, een verzinsel, of een pijn, zij vinden het fijn. Zij willen allen hun verhaal vertellen maar ik ben moe en lui. Ik weet het niet meer, Meerminnen hebben mij gek gemaakt en ik hen. Welkom in het meer, welkom op mijn scheppende Schip, welkom op de rivier. Welkom op de weg van Hochmah naar Venus, van 2 naar 7 en van 7 naar 2 en lang leven de 72 Innerlijke Leraren).

 

 

Meer informatie over Aartsengel Raziel is te vinden via de volgende links: 

http://www.huisvande72engelen.be/aartsengel-raziel-en-de-cherubijnen.html en

 http://www.huisvande72engelen.be/het-engelenkoor-der-cherubijnen.html

Share
 
SEO by Artio