Het Wij Zijn en de Roos Afdrukken E-mail
Geschreven door Fengo   
woensdag, 17 oktober 2018 14:51

Soholiah wandelde samen met de kluizenaar, de dokter, hij voelde zich goed. De omgeving, de bergen en de bomen maakten hem kalm, het licht van de zon gaf heb een reden, de reden om te wandelen, hij hield van de Zon en terwijl zijn stralen hem verwarmden, dacht hij dat het leven mooi was. Hij was content want hij begon te zien, hij begon te begrijpen al zei de kluizenaar dat hij nog blind was en dat het licht vanbinnen was in het hart. Het licht van de intelligentie is maar een vage reflectie van het licht van het hart. Weer raadseltjes zei Soholiah tegen de dokter en probeerde ze te begrijpen, wat natuurlijk niet kon omdat hij niet met het juiste licht keek. Liefde valt niet te begrijpen zei de dokter. Liefde is en wijn het wezen van liefde. Dus het enige wat je kunt doen is van liefde wezen dan zul je genezen. De woorden liepen door elkaar en de letters dansten. Hij probeerde de woorden van de dokter op te schrijven. Maar hij vergiste zich? Hij wou schrijven: Wij zijn het wezen van liefde, maar het wij en het zijn werden wijn, toeval?

Toeval bestaat omdat het iets is en het is daarom dat het niet bestaat. Alles hangt er vanaf hoe je de woorden draait en hoe je de letters zet. Sinds het begin der tijden proberen jullie de woorden recht te zetten en de letters in vakjes te steken. Jullie sluiten ze op in jullie begrippen en denken ze daarna te begrijpen. Jullie weten niet waar jullie mee bezig zijn en worden zat van de wijn die jullie gemaakt hebben. Jullie zijn blind en zien de druiven niet maar drinken wel de wijn, een wijn die jullie niet kennen, net zoals jullie jezelf niet kennen en de wijn die jullie zijn, veroordelen en slecht of goed noemen.

De Wijn

Ik wens jullie alle een evenwichtige wijn van witte en rode druiven, een rosé van liefde!

Ik wens jullie allen deze nieuwe wijn. Er is genoeg wijn voor iedereen want deze wijn is de wijn van het broederschap. De wijn van de tweelingen die de druiven in het licht van de zon hebben laten groeien en rijpen, maar ook de wijn van de gematigdheid en van de geliefden.

Het is de wijn van iedereen en toch smaakt elke wijn anders en heeft een ander effect. Er zijn geen goede of slechte wijnen. Er is alleen maar keuze en men moet de wijn drinken waar men van houd, niet teveel en niet te weinig.

Want wanneer men teveel wijn drinkt wordt men zat. Wanneer men alleen zijn eigen wijn drinkt kan men alleen zichzelf zat worden. Ik geef ook de raad niet altijd de zelfde wijn te drinken en in de zelfde roes te zijn.

Ik bedank mijn vader voor de lekkere wijn die hij mij te drinken heeft gegeven en de roos die hij mij heeft laten zien. Maar nu is het tijd dat ik mijn eigen wijn maak en daarna zullen we samen wijn maken met nieuwe druiven.

Laat de woorden vrij

Soholiah wist niet wat hij ging schrijven, hij liet de woorden vrij. De woorden en de letters zouden het hem vertellen. Het alfabet zong en danste, voor hen bestond er geen tijd en hij kon de delen van zijn verhaal dat zij gevormd hadden in de volgorde plaatsen die hij wilde. Hij was een reiziger, de reiziger van het woord.

De grijze gier van het worden. Maar de grijze gier zou sterven hij zou zijn grijze gier offeren aan het vuur. En dit vuur, dit vuur van liefde zou van zijn grijze gier een mooie vogel maken in alle kleuren of geen één. En de vogel zal zingen in vrijheid, niemand zal hem zeggen dat hij vals zingt of fouten schrijf, want zij die hem niet willen horen, zullen hem niet zien. Zij die de woorden willen controleren zullen erdoor gevangen worden. Zij die ze vrij laten zullen erdoor bevrijd worden.

Is het zo moeilijk vrij te zijn, nieuw te zijn. Waarom de dingen schrijven zoals iedereen ze schrijft, waarom jaren leren spellen en niets begrijpen, waarom niet gewoon spelen en de dingen laten rijpen, alles op zijn tijd, maar verdoe je tijd niet, met het begrijpen van de woorden, denkt niet teveel na, lees zelf niet wat je schrijft, want het is dan dat je erin blijft.

Je word gevangen in woorden wanneer je ze wilt begrijpen. Houd van de woorden alles is 1. Laat ze vrij. Waarom tien talen leren, waarom honderden boeken lezen als 22 letters of 26 of 300 je het helle leven kunnen vertellen. Is het gene dat zij je vertellen, niet veel leuker, veel vrijer, laat het los, leef en laat leven.

Vertel wat je te vertellen hebt, zonder schaamte. Schrijf de fouten die je schrijft, verbeter ze niet want het zijn je fouten die je vrij zullen maken wanneer je beseft dat ze niet fout zijn. Proef van alle wijnen en kies voor de wijn waarvan je houd.

Drink in vrijheid en laat iedereen vrij om fout te zijn want er is niets dat fout is wanneer men vrij is. De wet heeft de dingen fout gemaakt, de wet heeft de dingen verboden. Het intellect heeft gezegd dat er een verboden vrucht was maar er is geen verboden vrucht men kan van alle vruchten wijn maken en als jij zin hebt dan moet je doen waar je zin in hebt. Doe waar je zin in hebt eer ge bezint want dan alleen kun je de zinnen begrijpen. Door ze te doen, door ze te zijn en tot wijn te maken.

(Soholiah liet zijn woorden vrij en besloot zichzelf nimmer te verbeteren, zij die zijn woorden begrepen zouden maar een paar letters nodig hebben en hij schreef alleen maar voor hen die vrij waren want de anderen zouden het niet begrijpen. Hij hoopte dat zijn ouders hem begrepen en schreef als eerste naar hen. Eerst schreef hij naar zijn moeder en toen schreef hij naar zijn vader en nu schrijft hij voor iedereen. Wanneer? De volgende keer. Veel leesplezier voor zij die vrij zijn en ergernis voor hen die gevangen zitten in het worden en regels voor hun wijn hebben verzonnen).

Dag liefste moeder

Alles gaat zeer goed met mij al zijn er wel hevige veranderingen aan het werk in mezelf! Mijn rozen groeien hier zo goed, soms heb ik bang om nog ergens anders te komen. Doch angst is niet goed, zeker niet van de mensen waar je het meest van houd. Het oude moet sterven zodat het nieuwe geboren kan worden. Maar het oude heeft me gemaakt tot wat ik ben, het oude heeft me ervaring gegeven en ik wil het niet vermoorden, ik wil het niet veroordelen maar in liefde en respect laten sterven en verzorgen tot zijn dood. De Kluizenaar is zo sterk en wijs en ik nog zo dwaas en onevenwichtig. Ik ben nog niet sterk genoeg en weet dat enkele invloeden van buitenaf genoeg zijn om mijn reis weer naar zijn begin punt te brengen. Ik weet niet zeker of je weet waar ik het over heb? Maar ik denk van wel. Ik kijk op naar de kluizenaar en ben jaloers op de rust die hij gevonden heeft. Maar ieder zijn weg, zijn rust en wijsheid zal niet de mijne zijn. Mijn weg gaat door het land van de duivel, mijn weg gaat op en neer als de toren. Soms dan ben ik bij de Ster, soms ben ik boven en kan ik mijn geliefde zien zitten in haar hemelse paleis. Gisteren droomde ik van haar. Ik was laat maar er was nog een plekje voor mijn naam op de muur van het leven. Ik schreef mijn naam in de lege olifant waarna ik haar borsten mocht strelen. Maar mijn Vriendin Marihuana vroeg mij of ik mijn naam wel op de muur van het echte leven wou schrijven. Ik beloofde aan de ster om altijd in de waarheid te zijn, maar moet ik deze waarheid delen? Heeft het wel zin? Zij die het verborgene begrijpen en zien hebben geen nood aan woorden en voor hen die blind zijn zijn alle woorden van de wereld niet genoeg. Dus ik moet stil zijn zei de kluizenaar, geduld hebben en alles op zijn tijd laten gebeuren. Doch voor jou mijn geliefde moeder heb ik deze enkele zinnen geschreven. Ik kan nu beter verder schrijven in mijn boek en als de tijd gekomen is dan zal ik het je laten lezen. Maak je alstublieft geen zorgen over mij! ik ben niet gek en ik veroordeel jullie niet. Ik ben jullie heel dankbaar en van Marihuana hou ik ook met heel mijn hart. Af en toe dan heb ik de occasie om met haar te kunnen zijn en dan inspireert zij mij. Ook zij is een ster die me de waarheid laat zien! Het is een goede vriendin en ze helpt me op mijn weg. Maar ik weet nu al dat er een moment gaat komen dat ik afscheid van haar zal moeten nemen. Het afscheid valt zwaar, het is nooit makkelijk afscheid te nemen van goede vrienden, ze blijft dan ook altijd welkom. Maar ik wil haar niet meer bezitten ik wil niet verslaaft zijn aan haar schoonheid. Ik moet nu echt stoppen met dit schrijven. Als laatste zou ik je nog willen zeggen, dat de waarheid een sarcastische grijnzende baby is met vulgaire praatjes. Zijn tarot is een duivels theater. Hij is misschien wel zeer begaafd omdat hij al kan praten, zelf al is het maar een baby. Maar wil jij hem wel horen, wil je zijn verhaal wel lezen, wil je nog voor hem zorgen en van hem houden? Ik twijfel in het licht van de maan en de maan zegt mij dat ik thuis moet blijven. Maar is het wel slim om in mezelf weg te kruipen? Is het wel slim om deze dingen met jou te delen? Ik weet het niet! soms wilde ik dat ik nooit aan deze reis begonnen was, soms wilde ik dat ik terug in het oude kon kruipen en het nieuwe vergeten. Maar het is te laat, mijn ster zit in haar hemelse paleis op mij te wachten. Ik probeer haar te bereiken en vlieg als een adelaar hoger en hoger, verder en verder.

 

 

Share
 
SEO by Artio