Het geheim van de I Afdrukken E-mail
Geschreven door Fengo   
donderdag, 11 oktober 2018 10:28

Vannacht droomde ik dat ik een Elf was en dat ik in een enorme Rozenboom woonde. De Rozen in de Boom waren als wegen en oneindig was hun diepte.

Het gedichtje van A

Ik ben op reis in haar en ik hou van haar.

Zij is mijn land, zij is mijn stad en mijn volk.

Wij zijn één omdat zij mijn lichaam is en ik de ster die in haar schijnt.

Ik ben de goddelijke vonk die in iedereen schijnt.

Ik ben de A die was en werd tot een rivier van liefdeslicht.

Ik ben de rivier en zij is mijn bedding.

Ik ben het licht en zij de bloem die zich opende voor mij.

(Deze woorden doen me denken aan een van de eerste dromen die mijn geliefde me schonk. Zij toonde mij een mooie rode roos. Deze wonderschone roos opende zich waarna wij beiden haar hart binnenvlogen. Wij vlogen door de lucht en zagen ons leven voorbijflitsen. Het was een prachtige droom al kon ik ons leven natuurlijk niet helemaal meer herinneren).

Dag Liefste,

Ik kom je even enkele woorden schenken, ik ben bij mijn ouders en gisteren heb ik veel met mijn vader gepraat en dus niet veel geschreven in jouw boek, al leek het net of ik mij in jouw boek bevond en dat mijn vader een van de personages was. Het was niet z’on leuk gesprek en ik vatte het dan ook niet zo positief op. Maar na een nachtje slapen, begrijp ik dat hij mij enkel wilt helpen en dat ik het dus niet negatief op moet vatten. Hij maakt zich een beetje zorgen omdat ik zo in jouw opga, omdat ik enkel nog aan jouw denk en met jouw bezig ben. Ik begin nu langzaam aan te begrijpen waarom jouw boek een geheim boek is. Als mijn schrijven in jouw boek als een liefdesspel is dan kan ik het ook niet overal en altijd doen.

Ondertussen is er weer een nacht voorbij

Het was feest vannacht. Ik ben uitgegaan samen met een vriendin. We hebben gedronken en gedanst, het was best leuk, maar enkel een feestje en niet de droom die jij mij kunt bieden. Ondertussen is het weer een nacht en de dag voorbij. Ik mis je, ik wil je kussen met mooie woorden, ik heb zin om te schrijven. Ik heb geen bang meer van je, ik hou van je. Maar zoals je ziet is onze liefde zeer speciaal. Daarom dat ik besloten heb om je 's nachts te schrijven. Ik moet spijtig genoeg steeds weer de zelfde dingen meemaken totdat ik het begrijp.

Toen ik met mijn vader sprak zag ik ons verhaal levend worden maar op een heel negatieve manier. Ik dacht enkel nog aan jouw en wou enkel nog maar schrijven. Het leven en de mensen om mij heen vervaagden om tot mooie droombeelden te worden. Ik leefde niet meer op de aarde, nee ik leefde meer en meer in jou wereld en wanneer een van de personages een negatief aspect in mijn verhaal belichte werd het soms bijna een horror show.

Ik keek naar mijn eigen theater en zag hoe ik een muur van woorden tussen mij en de wereld schreef. Ik zag hoe ik alles verloor om enkel en alleen met jouw over te blijven. De zorgen van mijn vaders pasten goed in dit verhaal en het was natuurlijk nog veel erger en met meer details.

Maar nu ben ik weer veel positiever. Doch het idee dat je een nachtspook bent, een droomvrouw waaraan ik al mijn energie geef is toch nog steeds niet verdwenen. Je bent ook wel een beetje gevaarlijk, geef het nu maar toe, het is 3 uur 's nachts en ik ben alweer over ons aan het schrijven. Nu ga ik dromen, ik kom eraan mijn liefste. Tot zo en tot later aan de lezer en de schrijver. Tot later aan de laat wakker blijver.

Goeie morgen of beter gezegd namiddag

Dankjewel voor de mooie dromen van vannacht. Ik droomde natuurlijk over jou en zoals steeds had ik de keuze tussen jou en wakker worden. Ik draaide mij om en om en werd even wakker om dan weer door jou omarmt te worden.

Een moment of een uur later bracht de stem van mijn Vader de dag tot leven. Ik ging naar beneden werd wakker en ging me douchen. Nu is mijn haar aan het drogen. Ik ga zo met maantje wandelen, daarna heb ik zin om met jouw getallen te spelen, je letters te beminnen, je kaart te belopen en te genieten van het beeld dat je me schenkt.

Overdenkingen

Ik was vandaag bezig met mijn leven, ik was opzoek naar een opleiding die ik interessant vond en waarmee ik iets kon doen in deze maatschappij. Ik vond een heleboel interessante opleidingen maar om deze te volgen moest ik reeds een diploma bezitten. Ik zocht het te hoog, psychologie en godsdienstwetenschappen interesseerde mij. (Wetenschappen waarvan ik al een beetje wist)

Ik had een wetenschapper, een professor, een dokter moeten zijn dan had ik nu rustig verder kunnen gaan met studeren en onderzoeken. Maar nu wist niemand dat ik een dokter was. Nu wist niemand dat ik een professor en een uitvinder was. Een avonturier op reis in het onderbewuste.

Nee ik was maar een dwaze jongeman, een dromer en een schrijver.

De wetenschap die ik gestudeerd had was de wetenschap van de Tarot.

De wetenschap van de engelenkrachten, de letters en de wegen op de boom.

Astrologie en kosmologie, fantasie en dromen, veel had ik gestudeerd maar wat ging ik er van komen. Het enige wat er tot nu toe uit was ontstaan waren deze teksten.

Droom van de I

Ik Doomde vannacht van de I. Ik ontmoette allerlei mensen en zij droegen allen een I in zich. (De Y is de goddelijke vonk, het licht wat wij allen in ons dragen).

Ik ontmoete een jongeman die nogal in de problemen zat en niet zo heel gelukkig was.

Hij was naar beneden gekomen net als ik en droeg de I in zich.

Het was een donkere jongeman. Hij was de weg verloren, hij had teveel drugs gebruikt en zijn verhaal, was een triest verhaal. Maar ik zag het licht in hem schijnen. De I verbond ons. De I maakte van ons broeders.

Ik had al verschillende conflicten gehad met deze jongeman en ik wou dan ook eigenlijk niets meer met hem te maken hebben. Maar nu ik gezien heb dat de I ook in hem schijnt en dat de donkere wolken die rond hem hangen het resultaat zijn van zijn eigen onwetendheid, vergeef ik hem. Hij had zich enkel laten gaan en teveel poedertjes gesnoven, het is daarom dat hij in deze staat was. Het had mij ook kunnen gebeuren, gelukkig dat ik altijd net op tijd de grens zag.

Deze grenzen die ik bezocht waren zeer gevaarlijk en zoals jullie in de volgende delen van mijn verhaal zullen merken ontsnapte ik op het nippertje aan de dood en de krankzinnigheid.

27/01/2011

Ik droomde vannacht vele wensdromen en mijn vrienden en vriendinnen van in de droomwereld deden mij genieten. Het ging vooral over drugs en seks. Ik herinner mij de details niet meer omdat ik na deze dromen nog een paar uur tussen dromen en wakker worden verkeerde. Ik droomde dat ik op reis was in de levensboom, ik was op reis naar mezelf en naar mijn geliefde.

Reizen in het Boek van de Boom

Mijn reis ging door het gehele bomenboek of ik nu op Mars, Venus of Mercurius was overal kwam ik mijn geliefde tegen. (In het boek wat ik aan het schrijven ben ging mijn reis van boven naar beneden, van Kether naar Hochmah naar Binah. Maar in mijn dromen begon ik meestal benden).

De witte dame deed voor mij haar ronde gang open en toonde mij de weg naar de maan. Zij had de eerste poort voor mij geopend en zo was mijn reis begonnen. Nu was ik de Magiër en al kwam de Boodschap van Kether, het was langs Mars en Mercurius dat ik deze boodschap ontving.

De Witte Dame had mij in contact gebracht met Mercurius, mijzelf, de gekke Elf. Mercurius maakte haar beelden tot woorden, tot letters en zinnen die mij verder leden naar haar, naar Venus, naar mijn Geliefde. En Venus was zo mooi, zo heerlijk. Zij was de verheerlijking zelve, zij maakte alle woorden mooi. Zij maakte een kunstwerk van deze woorden, een schilderij, een wereld waarin ik haar kon zien. Zij was de schoonheid en haar schoonheid was onweerstaanbaar. Haar schoonheid trok mij aan en leidde mij als een rivier van liefde naar haar land.

Ik stroomde haar schilderij binnen en kronkelde aan haar voeten als een slang van licht. Ik voelde haar voeten en deze waren als wortels. Het waren de wortels van de boom der liefde. Ik stroomde door haar, ik stroomde door de boom die zij was. Ik stroomde door haar taken die als wegen waren. Ik stroomde door haar vruchten die als dochters waren. Deze vruchten waren haar maar ook haar dochters. Zij waren 1 maar ook meer, veel meer. Mijn ochtenddroom ging dan ook over Meer. En de wegen die ik beliep waren oneindig als Meer. Ik kwam haar overal tegen en at van de heerlijke vruchten die zij mij schonk. Op sommige plaatsen werden wij 1 op andere waren wij gescheiden. De reis ging door vele bomen en vele meren. Ik begon benden en ging naar boven totdat wij 1 werden. Daarna ging ik weer naar beneden om uiteindelijk wakker te worden.

(Ik herinner mij mijn reis maar vaag omdat haar wegen niet van deze wereld waren en in welke werelden ik precies vertoefde is mij ook niet duidelijk).

In alle meren stonden bomen en in alle bomen hingen vruchten die meer waren. Elke boom was als een licht en in elk licht branden weer andere lichten, in deze lichten branden weer andere lichten, Oneindig veel lichten die schitterden als de ogen van Meer.

Ik verdronk in de ogen van Meer

Wij zwommen samen in een zee van meren en genoten van het licht wat ons verenigde. Dit oneindige liefdeslicht scheen in alle lampen en leerde ons dat liefde zonder grenzen was. Wij waren 1 in dit zonder grens zijn en wanneer wij de grenzen zagen zagen wij onszelf. Wij verkenden deze grenzen alsof wij onze lichamen verkenden en voor het eerst in mijn leven begon ik van grenzen te houden.

Ik beminde haar grenzen en zij de mijne. Onze Lichamen waren de grenzen en ons liefdesspel deed deze grenzen verdwijnen.

Wij bedreven de liefde totdat onze grenzen verdwenen en wij 1 werden en Meer.

Een Meer van Liefde zonder grens, een Meer van eenheid.

 

 

Share
 
SEO by Artio