Een Dwaas die Magiër wilde worden Afdrukken E-mail
Geschreven door Fengo   
zaterdag, 22 september 2018 15:38

De dwaas liep blij over een bos weggetje in het land van Chaos er schoten overal wilde dieren voorbij en er vlogen grote vogels rond hem heen. Hij had geen angst en keek vol verbazing en liefde, naar de dieren, de bloemen, de bomen en de lucht. Hij leefde en het was fijn om te leven. Hij rende en voelde de wind op zijn lichaam, hij zong en danste, hij wist niet echt waar hij naartoe ging, maar had er het volste vertrouwen in dat hij datgene zou tegen komen wat hij nodig had. Dat gebeurde ook en op zijn reis kwam hij veel verschillende mensen en gebeurtenissen tegen en hij leerde meer en meer. Eerst was hij als een kind en amuseerde zich, huilde als hij zichzelf pijn deed en lachte als hij zich goed voelde. Hij liet alles zo maar gebeuren, en was gewoon zichzelf in reactie daarop. Sommige gebeurtenissen maakten hem kwaad en andere gebeurtenissen maakten hem blij. Hij leefde op het nu moment en probeerde er altijd het beste van te maken, positief en vernieuwend te denken, het was een dromer en hij droomde van liefde en rijkdom. Hij droomde van prinsessen en draken en besloot op een dag om Magiër te worden en zijn dromen waar te maken. Toen begon hij te denken en probeerde de wereld en zijn gevoelens te begrijpen maar het was teveel en de wereld was zo groot en hij zo klein en zelf als hij zichzelf probeerde te begrijpen waren er teveel woorden, teveel gevoelens, teveel acties die hij gedaan had, dingen die hij beleeft had. Hij was dwaas geweest en begon spijt en angst te krijgen, maar vermande zich toen en besloot orde te brengen in de chaos van zijn leven. Daarvoor was wilskracht, liefde, communicatie en organisatie nodig, dus hij ging rustig in zijn tempel zitten en keek naar de vier voorwerpen voor hem. Een houten staaf, een beker, een zwaard en een munt. Hij nam de stok in zijn hand en probeerde zijn energie te doorgronden.

De Meesteres van de liefde

Toen stopte Nadine met vertellen en zei: Nu is het aan jouw om deze voorwerpen te begrijpen als je magiër wilt worden. Maar ik zie dat je meer interesse hebt in je eigen stok. Weet dat deze staaf er inderdaad ook mee te maken heeft zei ze terwijl ze mijn stok vast pakte en er al lachend mee begon te spelen. Ja spelen dat doen alle dwazen zei ze, spelen met hun stok dat is alles wat ze kunnen en het enige wat je wilt is uit mijn beker drinken en van mij jouw aarde maken, me vullen met je zaad en je weet nog? en eens? Waarom? Oh wat ben je dom en wat doe je veel stommiteiten als je echt wilt dat we een koppel vormen, dan wil ik dat je geen seks vriendinnetjes meer hebt en dat je niet al je geld opdoet aan genot, anders dan ben je niet allen dwaas, maar ook nog eens zot. Ik hou van je om wie je bent en wil je niet veranderen ik ben zelf ook gek op seks! En sorry dat ik zo kleinerend praat maar ik wil je alleen maar helpen. laten we elkaar nu liefhebben en vergeven zei ze en kuste me overal en ik haar, het was onwaarschijnlijk maar waar. Terwijl we de liefde bedreven stegen we op in een wereld van roze wolken met hartjes en vlinders, regenbogen, alles was er zacht en de lucht had een zoete smaak. Ik beminde haar met heel mijn wezen, er leek geen eind aan te komen totdat we uiteindelijk te samen in slaap vielen op een zachte wolk van rozengeur en maneschijn. Ik droomde over mij en Nadine. Ik droomde dat ik weer gelukkig was, en zelf al was Nadine er niet, ze was altijd in mijn hart en ik volgde altijd de weg naar haar. Alles was duidelijk, alles was fijn. Soms was het donker, maar dan scheen ze als een ster in de nacht. Een belofte die ergens op me wacht. Ze beloofde me haar geheimen, ze beloofde me haar kasteel en haar schatten en dus ging ik op weg, op zoek naar haar. Het enige wat ik had waren de vier gereedschappen van een magiër die zij mij gegeven had.

Ik pakte de stok in mijn handen en dacht aan zijn betekenis.

Stokken, Staven, vuur, wilskracht, levensenergie, de hogere intentie de goddelijke wil. De geest maar ook het instink, de menselijke wil en de kracht. We kunnen er honderden namen aan geven want deze kracht is in alles. Het is het vuur wat alles levend houd. Het is de impuls, het impulsieve, het nieuwe, het levende. Door deze vuurkracht een richting te geven kan de magiër zijn doel bereiken. De dwaas liet deze oerkracht zomaar in en door hem werken, maar de magiër heeft een doel voor ogen. Waarom anders magie doen als je geen doel hebt. De staaf is een teken van wilskracht en weten wat je wilt is dan ook van kapitaal belang voor de magiër in spe. Gelukkig dat ik nog drie andere gereedschappen heb, dacht ik, want het enige wat ik wil is jouw, en jij bent een droom of een nachtmerrie, naargelang ik van je hou. Jij bent het leven en dus is het leven een droom en ik droom van jouw omdat ik van je hou. Zie je ik kan me niet concentreren, omdat ik alleen maar aan jouw kan denken. “dank je wel voor de beker die je me gegeven hebt, ik zal haar betekenis proberen te doorgronden” zei ik en dacht aan de bekers, de bokalen, het water? Dat betekende, de gevoelens, de emoties, de liefde en het lijden. Het water uit deze beker was heerlijk en ik was vastbesloten haar mysteries te ontrafelen. Ja Mysteries, voor een dwaze magiër als mij zelf, bleef de liefde een mysterie. Liefde dat was zo moeilijk te beschrijven omdat het een gevoel is, een gevoel van gelukkig zijn, content en in vreugde zijn, maar ook houden van en alles doen zodat iedereen gelukkig kan zijn. Liefde is zo moeilijk te beschrijven omdat ze niet meer één is zoals de wilskracht maar twee en dus de verbinding tussen het ene en het vele, tussen de mens en het AL.

Liefde is de verbinding tussen al de energieën, liefde maakt aandachtig en leid de levensenergie naar zijn doel. Het is daarom, dat als je iets met liefde doet, je het goed doet, het in vreugde en met plezier doet, of het nu moeilijk en vermoeiend is, voor jezelf of voor een ander, als je het met liefde doet, zal de wilskracht je helpen, want de wilskracht en de liefde zijn één. Daarom dat de liefde twee is, twee keer één. De liefde is de harmonie in de chaos, de liefde is de dualiteit maar kan ook harmonie brengen in deze dualiteit, want liefde maakt van dualiteit eenheid, en één zijn dat is alles wat ik wil, één zijn met jou, één zijn in liefde.

Toen ik dat gezegd had nam ik mijn zwaard in mijn handen en dacht aan zijn betekenis. Zwaarden, lucht, gedachten, het zwaard van het onderscheid maken tussen goed en slecht, het zwaard van de keuze. Het zwaard stond voor een heldere en begripsvolle geest die de juiste keuzes kan maken in alle situaties die het leven en de liefde hem brengen. Het is het zwaard van het oordeel, het zwaard van het oordelen en beoordelen. Het is het zwaard wat wij kunnen hanteren door middel van ons onderscheidingsvermogen en ons zodoende toestaat om de juiste keuzes te maken. De zwaarden hebben te maken met het denken. Dit denken kan positief of negatief zijn, dat hangt er vanaf hoe de magiër van zijn gereedschappen, zijn mogelijkheden gebruik maakt. Elke actie heeft een reactie, degene die deze wet van actie en reactie begrijpt zal zijn zwaard als een echte magiër kunnen hanteren. Ik stak het zwaard terug in mijn riem en pakte de munt die Nadine mij gegeven had in mijn handen. De munt dat is het resultaat, de materie, de concretisering, de kristallisatie op deze wereld. Het is daarom dat je met munten, geld, ook dingen kunt kopen, eten drinken enz. Munten zijn rijkdom had Nadine gezegd maar je moet wel werken om ze te verdienen. Je kunt niet zonder munten aan de poort van mijn paleis komen kloppen. Maar ik had er al één, één leven en de munten representeerde het leven, zoals het is, met de mogelijkheden die het bood, en de capaciteiten die ik had. Nu wilde ik van deze munt twee munten maken of eerder gezegd, dat hij twee munten waard was. Ik moest ervoor zorgen dat mijn leven waardevoller en nuttiger werd.

Hoe ging ik dat doen?

Door middel van liefde, liefde voor het leven en voor mezelf, ja liefde zou mijn leven waardevoller maken. Alles wat ik met liefde deed maakte het leven waardevoller en door dingen te doen (staven) kon je munten verdienen. Dus ik moest, iets vinden, wat ik met liefde kon doen, en omdat te kunnen doen moest het, het leven van de anderen ook verrijken, omdat liefde alles verrijkt, omdat liefde het leven van iedereen waardevoller maakt. De één dat was de wilskracht, de staven, mijn visie, mijn wil en de twee dat was liefde, de communicatie en de wederzijdse verrijking, de aantrekking of de afstoting, Jing en Jang die door liefde in harmonie gehouden worden. De liefde maakt van de dualiteit een eenheid, een drie-eenheid en deze drie-eenheid was de creatie, het kind van de wilskracht en de liefde het idee de gedachte. Dat kind realiseerde zich en was Vier, Keizer, heer en meester van zijn leven en van de vier elementaire krachten.“Je bent een dwaas Soholiah maar je hebt de kracht, je hebt de liefde, je bent de keizer van je bestaan en ik zal jouw keizerin zijn geef de hoop niet op, zie het als een spel, een avontuur en ik ben de prijs, ik ben de prinses van je dromen” En ik gaf de Hoop niet op. Ik herinnerde mij niet veel zoals altijd als ik wakker werd. Maar ik herinnerde mij de dwaas. Ik herinnerde mij de dwaas omdat ik wakker werd met zijn gouden kaart in mijn handen. Ik dacht aan zijn betekenis en droomde verder.

De Dwaas draagt geen nummer noch naam. De Dwaze is als een onschuldige kind dat in eenheid leeft met zichzelf en het al. Zij Laat al de krachten in de kosmos, in zichzelf en de wereld om Haar heen zijn natuurlijke gang gaan. De magiër is de jongeman die de dingen om hem heen en in zichzelf probeert te begrijpen en bewust met zijn eigen capaciteiten op het leven en de anderen inspeelt. Er zijn dwaze en wijze magiërs, magiërs experimenteren graag en het leven is hun laboratorium. De mensen en situaties van het leven zijn allen de katalysatoren die de dwaze magiër tot een wijze magiër gaan maken. Een kluizenaar die gelukkig is met het licht in zichzelf. Door middel van experimenteren in het leven word de magiër wijzer en slimmer en op een gegeven moment begrijpt hij het leven in zoverre, dat hij het naar zijn hand kan zetten en manipuleren. Er zijn magiërs van alle soorten, een magiër is degene die de krachten van de kosmos begrijpt en kan leiden. Of er gebruik van kan maken door ermee in harmonie te zijn. Eén zijn, in harmonie zijn. Zo is het leven een magische harmonie die de magiër moet leren spelen.

De Harmonie der Liefde

De hogepriesteres ging mij deze harmonie leren, had ze gezegd, wie was zij deze dame die mij al deze beelden had laten zien, die mij meegenomen had naar al die verschillende belevenissen en dualiteiten, ze was de hogepriesteres had ze gezegd, de hogepriesteres van de nacht. Zou ze de hogepriesteres van de Tarot bedoelen? Waarschijnlijk wel als ik een dwaze magiër was. Ik dacht aan de hogepriesteres, wat wilde zij zeggen, ze was moeilijk te begrijpen, het was een vrouw en representeerde het vrouwelijke, het ontvankelijke, het water, de aarde, het onbewuste en het mysterieuze. Ja dat was zeker ze bleef een mysterie. Het was ook één van de Tarot kaarten die ik nog niet helemaal begreep, in mijn droom had het blijkbaar te maken gehad met dualiteit en de harmonie die deze dualiteit tezamen hield. De liefde, voor mij was de Hogepriesters de liefde, die Leven en Vergiffenis brengt. Want als je van iemand houd vergeef je of je het nu begrijpt of niet. Liefde valt niet te begrijpen. En net zoals ik de liefde niet begreep, begreep ik mijn doel niet, want liefde was mijn doel! Het gene waar ik altijd naar op zoek was. Of het nu in deze wereld op fysieke manier was. In mijn gevoelens of in mijn gedachten. Ik was altijd opzoek naar haar en soms vond ik haar en dan vertelde ze me mooie verhalen. Dan werd het leven een droom. Soholiah droomde en droomde van de Liefde en haar mooie verhalen. De liefde was het mooiste, het waardevolste wat Soholiah zich voor kon stellen. Hij wist niet precies wat het was? Hij noemde het zijn Licht, Zijn ster en zocht het in zichzelf in zijn hart vol van vreugde.

Hij noemde het: ”de ster in zijn hart”.

Deze Ster scheen als hij gelukkig was. In vreugde was, lachte en zichzelf was. Zonder schuldgevoel of stress was en gelukkig met zichzelf alleen, zonder nood aan anderen.

Maar soms zocht Soholiah ook naar de ander.

haar noemde hij: “Ster van de nacht”

Ster van de nacht was zijn droom Princes, zijn ideale partner.

(Soholiah sliep zacht en schonk zijn hart vol van verlangens aan de Ster van de Nacht).

 

 

Share
 
SEO by Artio