Dromen van de Gele Keizer Afdrukken E-mail
Geschreven door Fengo en Michy   
donderdag, 11 oktober 2018 11:32

De keizer kwam tevoorschijn uit het meer van niets. Hij zat op een zegewagen die er als een kreeft uitzag en alle kleuren van de regenboog had. Twee roze beesten zaten aan zijn voeten, zij keken mij al kwispelstaartend aan terwijl hun tong in rondjes draaide tussen hun rode Lippen.

Zijn stem weergalmde in de ruimte en vertelde mij dat het tijd was om de 4 elementen te leren kennen. En deze te leren beheersen als een echte keizer.

Nu hebben mijn dochters je al ingewijd en ben je tot diep in de Maan doorgedrongen met je Letter Feniks. Nu wat vind je van de Maan en mijn Elf dochters. Wat vind je van het spel dat ik ontworpen heb?

Ik weet het niet, ik ben slechts een dwaas op zoek naar niets en verliefd op alles. Totdat ik weer ten onder ga in mijn zee van zelfmedelijden en de vorstige afgrond der duisteren diepten mijn lichaam doet sidderden als koude winden om mijn ruggengraat.

Ja ik begrijp het antwoordde de keizer. Elke macht heeft ook zijn prijs en jij bent die nu aan het betalen terwijl je door de huizen der elementen reist. Maar de Elementen rijzen ook door jouw dus zal ik je helpen om deze elementen onder controle te krijgen.

Ten eerste wie zijn de Elementen? Laten wij stellen dat alle personages en gebeurtenissen in het boek Elementen zijn die Chemische reacties op elkander uitoefenen. En zo steeds weer van uiterlijk veranderen.

De bedoeling van dit proces is alle Elementen te Sublimeren.

Ingewikkelde woorden, wat wil je eigenlijk zeggen? Vul het boek met zoveel liefde en hoop dat alle personages zich in het paradijs voelen. Geef hen een doel en je zult een Keizer zijn net als ik.

Wees niet te hoogmoedig en heb geduld. Want anders zul je geen Keizer zijn, maar worden verbrandt, net zoals de gele Elf die mijn rijk probeerde veroveren. Is de Elf dood? Ik weet het niet, hij is wel eens eerder in vuur op gegaan om daarna in een bescheiden vorm weer te voorschijn te komen.

Maar we zijn hier niet om over Elfen te praten, alhoewel de Elf één van de meesters der elementen is, is hij verdwenen. Niemand weet waar hij uithangt. Zijn schilderijen en tekeningen, zijn kaarten en beeldhouwwerken. Alles is weg, behalve zijn woorden en namen, zijn geschriften en boeken, voor de rest blijft het zoeken.

Maar praat niet over de Elf bedank hem enkel voor de weg die hij je gewezen heeft! Heeft de prins van het niets zonder naam, het welke zich toen chaos noemde je niet beloofd dat hij je zou helpen?

Ja dat heeft hij gedaan. En ook de Genieën die de wegen tussen de verschillende Meren bewaken zullen mij helpen. Hij heeft mij opgedragen naar Jupier te gaan en jou te ontmoeten denk ik.

Gekke manier van werken terug keren naar het verleden heeft geen zin je moet proberen de situatie onder controle te krijgen. Verzamel je legers en trek ten strijde tegen de demonen die in dit boek rondspoken.

Lang leven de dwazen die vallen om steeds weer op te staan en vol goede moed weer op weg te gaan

(Daar lag hij aan de voet van de letters in het begin van een onbekend hoofdstuk).

Hij werd langzaam aan wakker door de woorden van de keizer maar toen hij zijn ogen opende was hij verdwenen. Hij vond wel een kaart, de kaart van het keizerrijk.

De keizer zat in het midden van de kaart en lachte hem toe, het leek wel of hij zijn stem hoorde. De kaart kromp totdat hij de grote van een speelkaart had. De hartenkoning lachte naar hem en vroeg om de kaart om te draaien.

Hij deed wat de kaart hem vroeg en terwijl hij de kaart draaide werd zij weer een beetje groter en verschenen de eerste letters.

Droom over de geliefden

Ik sliep samen met de geliefden, en droomde dat ik een grote zilveren munt kreeg van een oudere vrouw die ik een paar dagen geleden in een café gezien had.

Het was een hele mooie zilveren munt en de gravure die er op stond deed sterk aan de geliefden denken. Het was een koning of een held, misschien was het Hercules? Voor deze gespierde man stonden twee mooie vrouwen en boven hen stonden de woorden Vrijheid, Broederschap en Gelijkheid geschreven.

Ik keek naar de munt, maar soms leek de gravure te verdwijnen. Je moest de munt op de goede manier in het licht van de zon houden om de tekening goed te kunnen zien.

Daarna kreeg ik van een kind (een jongetje) een dikke grijze elektriciteitsdraad om de munt rond mijn nek mee te hangen. Toen ik dat thuis aan het proberen was, viel het me op dat de elektriciteitsdraad van rubber met kopper erin niet zo goed paste bij het mooie juweel, de munt.

Ik vroeg me af of het wel een goed idee was om deze draad te gebruiken.

Daarna droomde ik dat ik enorm veel keuzes had, ze lagen voor mij als op een landkaart en ik zoomde één voor één in op de details. Er was bijvoorbeeld een grote boot die op zee lag en waar ze iemand zochten om te werken.

Ik werd half wakker en koos zelf waarover ik verder droomde. Ik had de leiding en ik besloot op te staan en vandaag allerlei dingen te gaan doen. Ik stond dus op, het was half twaalf en om twaalf uur ging de wekker, die ik gezet had omdat ik niet weer heel mijn dag wou verslapen.

De zon schijnt en de geliefden lachen naar mij, dat belooft een mooie dag te worden. Tot vanavond mijn geliefde lezers. Ik hou van jullie en kies voor jullie. Ik wens een vrij en evenwichtig broederschap voor ons allen.

De Droom Dokter

Die avond schreef Soholiah niet, hij was te druk bezig met het lezen van zijn nieuwe boek en het bestuderen van de tarot die hij er bij gekregen had. En net zoals de voorgaande dagen trok hij een kaart voor het slapen gaan, het was de gerechtigheid, het evenwicht, de kracht, de acht!

Ik had hem gevraagd om zijn dromen en ondervindingen elke ochtend op te schrijven en dat deed Soholiah dus ook. Hij had mij gevraagd om hem een beetje te helpen met het verklaren van zijn dromen. Hij droomde het volgende:

Ik was in het zuiden van Frankrijk aan het spelen in een houten bootje op de rivier. Het ging heel lang goed totdat ik helemaal naar achteren of helemaal van voren in het bootje ging zitten, toen kwam het uit zijn evenwicht en zonk. Ik zwom in de rivier, het was gelukkig warm. Er was ondertussen ook iemand anders naar de rivier gekomen die naar me keek.

(Dit deel is heel duidelijk als je evenwichtig wilt zijn is het niet goed teveel naar de uitersten te gaan, teveel van idee te veranderen. Want het bootje is het idee, de intelligentie die het mogelijk heeft gemaakt om op het water te varen. En het water representeert de gevoelens. Als je te hevig van het ene uiterste naar het andere uiterste gaat, kan dat hevige gevoelens teweeg brengen. Ook fijne zoals in deze droom, maar wel persoonlijk. De verbinding met de gerechtigheid nummer 8 of 11 in de Tarot is dus duidelijk. In deze beide nummers gaat het over een evenwicht, een harmonie die we moeten bereiken tussen onze intelligentie en onze gevoelens. Dit evenwicht kunnen we bereiken door middel van ons hart. De gerechtigheid weegt de dingen met haar hart, met liefde en spreekt daarna haar oordeel dat als een zwaard is omdat het de waarheid is! En het gene wat waar is valt niet te ontkennen! Hij die de waarheid ontkent zal door haar worden overvallen. Hij die zichzelf ontkent, zal zichzelf nooit kennen. En de waarheid overviel Soholiah in het Tweede deel van zijn droom)

Ik besloot om weer te vertrekken en liep weg van de rivier toen ik een vrouw met een baby op een paard zag. Zij zag mij ook en stopte en vroeg me of ik de baby niet wou hebben. Ik was verbaasd dat deze moeder zich van haar baby wilde ontdoen maar accepteerde hem even in mijn armen te houden. De baby keek me aan en begon toen in het plat Hollands te praten. Het was geen normale baby en hij zei met een sarcastische grijns op zijn gezicht dat zijn ouders drugsdealers waren en nog een heleboel andere schokkende dingen.

Daarna liet de moeder, die blijkbaar wist dat ik me in tarot interesseerde, me een boek kaarten zien. Het was een Tarotspel maar de beelden waren niet getekend, het waren foto's van mensen die verkleed waren. Het was een soort van satanisch theater genootschap.

Daarna kwam de man van de vrouw, we praten wat en rookten een jointje. waarna ik vertrok.

(Dit deel is heel interessant, al is het verband met de gerechtigheid misschien minder duidelijk. Nogmaals alleen de waarheid kan gerechtigd oordelen en de waarheid spreekt in je dromen, al spreekt zij misschien door middel van een sarcastische baby! die baby dat ben jij en ook de moeder en de vader! Denk daar maar eens over na) 

De Derde droom

Ik was te laat op school en de conciërge keek me bedenkelijk aan. Ik zei hem dat het de eerste keer was en dat het niet meer zou gebeuren. Hij wees me een muur waarop Koeien en Olifanten stonden waarin je je naam moest schrijven als je te laat was. Er waren al veel mensen te laat geweest en alle olifanten en koeien waren vol.

De conciërge vroeg aan een mooie jonge dame om me een plekje te wijzen waar nog plaats was voor mijn naam. Ze nam me mee naar het einde van de inkomhal en daar achter de hoek was nog een lege olifant.

Ik schreef mijn naam terwijl zij aan de andere kant van de muur op de wacht stond. Terwijl ik mijn naam schreef keek ik naar haar. Ze was heel mooi mijn blik viel op haar mooie ronde borstjes en voor ik mezelf kon beheersen waren mijn handen deze al aan het strelen, wat ze blijkbaar wel fijn vond. Ik trok haar door de muur en streelde haar mooie borsten vol passie en liefde.

(Dit is een voorspelling die ik aan jezelf overlaat om te verklaren)

Ik was gechoqueerd maar lachte ook met mezelf en met mijn dromen.

Wie was ik? Was ik de lachende vulgaire baby? Ja, hij leek wel wat op mij. Hij had een groot hoofd en verbaasde me omdat hij zo vroeg al kon spreken.

Ik zelf had ook al heel vroeg gesproken. Maar de dokter had gezegd dat alle personages mezelf representeerden. Dus ik was ook de moeder, de knappe amazone op haar paard die me vroeg of ik haar baby niet wou hebben (de baby die ik zelf was). Misschien wou het vrouwelijke in mij, de moeder in mij, niet meer van deze vulgaire baby of misschien wou zij mij laten zien hoe het kind in mij geworden was.

Misschien wou zij mij laten zien dat de waarheid in mij sprak door middel van vulgaire praatjes. Had ze mij niet ook een satanistische tarot laten zien met allemaal naakte vrouwen, duivels en demonen, was dat mijn tarot, waren dat mijn personages.

Het leek er wel op, het deed me wel een beetje denken aan het verhaal dat ik aan het schrijven was, de vrouwen in alle kleuren, de seks, de engelen en de demonen. Het had ook veel met seksualiteit te maken dat was duidelijk, de vrouw zat op een paard en het paard was het symbool van seksuele kracht. het was het dierlijke dat ook in de kaart van de kracht gesymboliseerd werd door een leeuw. Het was mijn passie voor het leven maar alles wees erop dat ik dit passionele in mij moest leren beheersen.

Ik moest een evenwicht vinden en me niet laten gaan in de extremen, alles op zijn tijd!

Ik was misschien wat te laat, maar er was nog wel een plaatsje op de muur voor mijn naam.

 

 

Share
 
SEO by Artio