Conversaties met Aartsengel Raziel Afdrukken E-mail
Geschreven door Fengo   
maandag, 24 september 2018 12:43

Aartsengel Raziel werd wakker en het licht van Hochmah begon te schijnen. Ik keek naar het licht en naar de engel die voor mij stond. Ik viel op mijn knieën en braste in snikken uit. Ik schaamde mij, ik schaamde mij voor mijzelf en voor het gene ik van mijn leven gemaakt had. Ik wist niet wat ik moest doen of wat ik moest zeggen. Nu was het eindelijk zo ver nu kreeg alles een hoger doel. Maar wilde ik wel een hoger doel? Hoeveel verandering zou dat hogere doel van mij verwachten. Wanhoop sloeg om me heen, bewegingloosheid verstarde mij en mijn tranen. Ik leek wel een beeld, een beeld van ijs. De engel die voor mij stond was één en al leven. Hij was als een levend vuur van liefde en hij verwarmde mij. Ik smolt in zijn armen. Ik veranderde in water en stroomde mee met het meer van niets. Ik rees door het boek en kwam na een dag weer terug verkleed als hogepriester. Raziel stond nog steeds voor mij en keek zonder moeite door mijn masker heen.

Welkom hogepriester, welkom in de toekomst (zei Raziel)

De toekomst, dit hoofdstuk is voor mij al het verleden. Behalve deze woorden dan, die zijn nieuw. En jij, jij bent nieuw en toch al ouder dan ons allemaal. Wie ben jij? Maak jij ook deel uit van mij? Kom jij uit mij of kom jij van buiten mij. Kom ik uit jouw of kom jij in mij?

Veel te veel vragen priester wat doet het er allemaal toe? Niets, of ik nu een goddelijk wezen ben of enkel de stem van jouw fantasie. Wat maakt het uit wat doet het er toe? Hou jij van mij?

Ja ik hou van jouw al kan ik niet met zekerheid stellen wie je bent. Het doet er niet toe, zei ik toch al, enkel de liefde telt. Hou van mij, hou van jezelf. Vergeef mij, vergeef jezelf. Begrijp mij, begrijpt jezelf. Welkom bij mij, welkom bij jezelf.

Deze woorden gaven het antwoord wat ik verwachtte en Raziel zei mij dat dat ook niet anders kon, omdat verwachtingen een groot deel van de toekomst uitmaakten. Wanneer men in verwachting was van blijde gebeurtenissen dan moest hun kind ons wel bevallen.

Het kind van de toekomst, het kind van de blije verwachtingen. Het kind van de ster die ons weer hoop gaf.

Jij bent het kind priester, al verstop je je achter het masker van de paus voor mij zul je altijd een kind blijven. Een kind dat speelt met woorden en kaarten. Een kind wat de eerste namen nog maar net leert kennen. Het leven, dit leven, dit boek en al zijn personages zijn een kennismaking, een kennismaking met jezelf. Vertrouw jij mij? Ja ik vertrouw je Raziel. Gelukkig want zelfvertrouwen zul je zeker nodig hebben als je ooit een goede hogepriester wilt worden. Een hogepriester worden? Ja men draagt geen masker voor niets en door ieders masker schijnt de ster. Word de ster en omarm je eigen. Laat de liefde en de geliefden één worden in jezelf. Stel jezelf de vraag en geef jezelf het antwoord.

Wie is het en wat zal het zijn

Wat? Maak er iets van pelgrim, dit is de vierde keer (de vierde keer dat de magiër op deze plek in de boom kwam en deze tekst in het boek las). Je hebt aan jezelf beloofd dat de vierde keer alles duidelijk zou worden. Nu verantwoord jezelf, vertel mij over dit hoofdstuk en heel je eigen.

Ik had deze reactie niet verwacht, ik had gedacht dat Raziel het mij ging vertellen en daar stond ik dus met mijn mond vol tanden. Gelukkig stelde Raziel mij een vraag.

Waar gaat het dit toneelstukje over?

Het gaat over de liefde. Het is een verhaal over mijn geliefde en mijn drang naar liefde, mijn verlangens. Mijn drang naar genot, mijn drang naar vullen en legen. Mijn drang naar iets, mijn drang naar seks.

Seks en is het daarom dat je je schaamt, omdat alles rond seks draait?

Ja en niet enkel in dit hoofdstuk, heel het boek is gevuld met seksuele gedachten. Het is helemaal vol gestoken door mezelf. Ik stak het vol en ik genoot ervan. Maar nu weet ik niet meer wat ik er mee moet doen. Ik ben te vol van mijn eigen.

En heb je blijde verwachtingen?

Ja jij bent mijn blijde verwachting ik hoop dat jij mij kunt helpen?

Dat kan ik, maar zoals je als eerder al opmerkte, wie ben ik, misschien ben ik wel de hogepriester en heb jij jezelf verkleed als mij. Het maakt allemaal niet uit, man of vrouw, goed of slecht. Enkel de Liefde telt pelgrim en zelfs al ben je verloren, zelf al voel je je eenzaam en verlaten, zelfs al zoek je de liefde op de verkeerde plek en voel je enkel het leiden waarachter zij verborgen is. Zelfs al vind je haar allen nog maar in tijdelijke krankzinnigheid. Zij is er altijd. Vergeef jezelf, je seksuele drang is niet meer dan natuurlijk.

Ja ik weet het maar ik vraag mezelf of in hoeverre deze drang goed of slecht is. Mijn drang naar genot heeft mij nu niet bepaald de gewenste resultaten gebracht.

Ken jij jezelf zo goed dat je je diepste wensen kunt doorgronden?

Oké je hebt gelijk, misschien wenste ik mij wel al deze zalige seks, misschien was ik nieuwsgierig en wilde ik steeds meer

(Terwijl ik dat zei werd ik duizelig van al de mooie vrouwen die door mijn hoofd gingen en verloor ik bijna mijn bewustzijn. Gelukkig was Raziel er om me te helpen).

De val en de wederopstanding

Ik weet niet waarom, het overviel mij, alles draaide, hij ving me op in zijn armen en zei dat ik niet bang moest zijn. Hij streelde over mijn hoofd en door mijn haar en zei dat zijn macht de liefde was, een macht waar men geen angst voor moest hebben.

Maar het overweldigt mij, ik heb mezelf niet meer onder controle. Ik zou alles doen voor jou, alles als ik maar bij jou kan zijn, als ik maar in je licht kan zijn.

Ik begrijp het priester, je bent verliefd, verliefd op de liefde die door mij schijnt. Ik ben dan wel geen mens maar wel een licht, een licht van liefde.

En jij doet mij eer aan. Jou respect, jouw verliefdheid op mij, heeft je gered. Ik geef je mijn Graal, de Heilige Graal. Jij had me lief en was eerlijk met mij dus schenk ik mijn graal aan jouw. Verspil geen druppel van het bloed wat zich er in bevind want het draagt de naam van alle personages in dit boek, dit theater of hoe je het ook wilt noemen. Bescherm de graal priester want zonder de graal is het boek verloren en zullen alle personages verdwijnen. Jij bent nu de graal pelgrim. Jij bent nu de energie die alle personages met elkaar verbidt. Jij hebt nu de rode draad in handen. Jij bent de wijn, het bloed dat door de adders van dit boek stroomt. Jij bent de vurige liefde.

Terwijl Raziel deze woorden sprak werd de hogepriester groter en lichter en vloog de lucht in en veranderde in een zon.

(Het publiek keek verbaast naar de tovenaar die hogepriester was geworden en zichzelf in een zon had veranderd).

Aartsengel Raziel liep verder al fluitend en zingend voor zijn geliefde, hij was dan wel geen mens maar hij hield wel van de zon en de mooie droom van de Hogepriester.

Het vervolg van de reis door de levensboom

Aartsengel Raziel leerde mij door de levensboom wandelen en liet me kennis maken met de engelen en de aartsengelen. Hij vulde me met woorden gemaakt van magische Letters. Hij hield van me, hij leerde mij alles wat hij kende en gaf me alles wat hij had. Maar op een dag was hij verdwenen (of dat dacht ik toch).

De hogepriester huilde hij wist dat dit moment ging komen. Raziel had het hem verteld. Aartsengel Raziel had ook verteld dat hij er altijd zou zijn als een onzichtbare stem die tot hem sprak. De stem van de liefde die nu in hem brandde als een vuur wat enkel wachtte om op te lichten in de donkere nacht.

(Ik dacht aan de ster en het vuur lichte op Raziel verscheen en het licht wat hij verspreide maakte me duizelig. De wereld draaide om me heen als in een rad. Gelukkig dat aartsengel Raziel er was om mij te ondersteunen en verder te helpen op mijn pad)

De weg naar Marah, het pad van Chochma naar Binah

(Raziel sprak en mijn droom ging verder)

Liggen is fijn, dus laten wij samen gaan liggen. Sluit je ogen en denk aan de Zee. Ruik je de zilte lucht, ruik je het zout, hoor je de golven en het bruisen? Open dan je ogen en kijk naar de maan. Draai de maan om en verwelkom de naam. Denk aan Marah je eerste geliefde. Sluit je ogen, visualiseer en projecteer, denk, verlang, vorm.

Ik dacht aan Marah, ik dacht aan de zee, ik zag de duinen en een ballet danseres op het strand. Ik hoorde de golven die schuimden. Gedachten vlogen in zeepbellen voorbij. Marah danste en ik hoorde de stem van aartsengel Raziel, hij zong, hij zong dat enkel liefde telde. De zon ging onder in de zee, ik ging naast Marah staan en wij keken samen naar de zonsondergang. Daarna keken wij naar elkaar. Het was te mooi om waar te zijn en wij wisten beiden dat wij ons in een droom bevonden die al lang vervlogen was. Toch zeiden wij niets, wij lieten onze kleren vallen op het zand en renden naar het warme zoute water dat ons ontving als een moeder. Wij zwommen, naar het eiland van onze dromen. Het was een magisch eiland, een oerwoud vol vruchten en vreemde dieren. Wij woonden achter een waterval in een grot vol planten waar het altijd lekker warm was en we zonder probleem naakt rond konden lopen. De zon scheen door het water. En deze mengeling van vuur en water zorgde ervoor dat er vele mooie planten groeiden. Regenbogen verlichten ons, het was heet, haar lichaam was mooi en ik wist niet meer wat ik hier deed, waarom was ik hier? Wat maakte het ook uit, daar stond een godin op mij te wachten. Ik keek in haar ogen en realiseerde mij toen weer dat zij Marah was en dit alles een droom. Ik herinnerde mij de tunnel. Er was hier ergens een tunnel die naar de stad leidde. Marah en ik gingen vaak door deze tunnel naar de stad om planten te verkopen en andere dingen in te kopen die wij niet hadden op ons eiland. Ik voelde dat de tunnel mij riep. Raziel riep door de tunnel dat ik terug moest komen. Ik stond net op het punt om weg te gaan toen Marah haar eerste woorden zei: ”blijf hier Soholiah, blijf bij mij, ik weet dat het hier niet echt is, maar waarom al zo snel weggaan is er geen mogelijkheid om dit moment te verlengen. Ik mis je”. Het is daarom dat ik weg moet gaan. Je bent onschuldig je weet niet eens waar we nu zijn. Ik weet meer dan je denkt priester magiër. Ik weet het mijn liefste. Ik dank je voor de vele fijne momenten die wij samen hebben doorgebracht maar ik moet nu echt gaan.

Kus me priester, kus me

Ze drukte zich tegen mij aan, haar lippen kusten de mijnen. Ze opende haar mond en ik beantwoorde haar met mijn tong. Wij kusten elkander terwijl mijn handen zich rond haar middel sloten. We trokken onze kleren uit en bewonderden elkaars lichaam in het sterrenlicht. Daarna liepen we naar het meer van het eiland waarop wij ons bevonden. Aan dat meer daar gingen we zitten en we besloten even later om te gaan zwemen, het water was warm en aangenaam, maar het leukste van allemaal was nog dat Marah zich in een zeemeermin kon veranderen en me zodoende meenemen naar plekken waar ik anders nooit had kunnen komen.

Het eiland van de heiland

Mijn liefste zeemeermin nam me mee naar een eilandje wat zich in het midden van het meer bevond. Daar aangekomen ging ik hout sprokkelen en maakte een vuur op het strand. Waarna we ons beiden neerlegden, elkaar een dikke knuffel gaven en ons ontspanden. We keken naar de eerste sterren en wensten dat we daar voor eeuwig konden blijven. We zwommen naar de sterren toe terwijl we met kussens als wolken speelden en elkander als rookpluimen beminden. Ja de liefde deed ons vliegen, het ritme van het meer, het vuur, de nacht en de sterren. Alles leek zo ver weg en toch zo dichtbij. De ademhaling van Marah, de rook, het ritme van onze lichamen die op en neer bewogen in de nacht. Ons liefdesspel duurden uren. We voelden ons als in de hemel en toen we weer met onze beide voeten op de grond stonden wisten we helemaal zeker dat we ons in het paradijs bevonden.

 

Share
 
SEO by Artio